Lil Candy Paint i jego syntetyczne brzmienie idealne na nocne drogi

Lo-fi i chillhop w rytmach PluggnB – jak spokój stał się podstawą współczesnych hitów

W dzisiejszej muzyce trapowej coraz wyraźniej słychać potrzebę wyciszenia. Słuchacze szukają w bitach nie tylko energii, ale przede wszystkim ukojenia i intymnej atmosfery. Kultura lo-fi oraz chillhop dostarcza gotowych rozwiązań, które producenci z powodzeniem przenoszą do nurtu PluggnB. Efektem są utwory, w których ciężkie 808-y współistnieją z delikatnymi, jazzowymi akordami i celowo dodawanym szumem winylu.

Skąd wzięło się to połączenie?

Lo-fi od lat buduje swój klimat na niedoskonałościach: trzaskach igły, szumie taśmy i lekko rozstrojonych samplach. Chillhop dodał do tego miękkie, Rhodes-owe akordy i luźne, swingujące bębny. Gdy te elementy trafiły do produkcji PluggnB, klasyczny schemat trapu – ostre hi-haty i głębokie basy – zyskał zupełnie inną barwę. Zamiast agresywnego, klubowego brzmienia pojawił się ciepły, „przytulny” podkład, który świetnie sprawdza się zarówno w słuchawkach, jak i na playlistach relaksacyjnych.

Techniki produkcyjne, które tworzą ten klimat

Producenci najczęściej sięgają po kilka sprawdzonych zabiegów. Po pierwsze, sample jazzowych akordów są mocno filtrowane dolnoprzepustowo, co usuwa wyższe częstotliwości i nadaje im aksamitną miękkość. Po drugie, do ścieżki mastera lub osobnego kanału dodawany jest szum winylu – najczęściej w formie pętli o niskim poziomie głośności, czasem z lekkim efektem wow and flutter, by jeszcze bardziej oddać wrażenie starej płyty.

Trzecim ważnym elementem jest warstwa perkusyjna. Klasyczne trapowe hi-haty są tu często przyciemniane i lekko przesuwane w czasie, dzięki czemu tracą swoją ostrość. Roll’e stają się rzadsze i bardziej „leniwe”, co podkreśla relaksujący charakter bitu. Bas 808 pozostaje, ale jest zwykle krótszy i bardziej stłumiony, żeby nie dominował nad delikatnymi akordami.

Różne głosy w dyskusji

Nie wszyscy są zachwyceni tym kierunkiem. Część producentów i słuchaczy uważa, że nadmiar lo-fi szumów i jazzowych akordów sprawia, iż wiele utworów PluggnB zaczyna brzmieć bardzo podobnie. Zarzucają im brak oryginalności i nadmierne upodabnianie się do chillhopowych playlist. Inni odpowiadają, że właśnie ta powtarzalność i przewidywalność jest tym, czego obecnie potrzebuje publiczność – po latach głośnego, agresywnego trapu pojawiło się zapotrzebowanie na muzykę, przy której można się po prostu odprężyć.

Przyszłość tego brzmienia

Obecnie najpopularniejsze kawałki PluggnB łączą w sobie oba światy: zachowują taneczny puls i charakterystyczną dla trapu rytmikę, ale otulają je ciepłą, nostalgiczną otoczką. Dzięki temu utwory te sprawdzają się zarówno na wieczornych playlistach, jak i w tle podczas pracy czy nauki.

Wydaje się, że ten trend będzie się rozwijał – producenci coraz śmielej eksperymentują z dłuższymi, bardziej rozbudowanymi strukturami harmonicznymi i subtelniejszym przetwarzaniem dźwięku. W efekcie PluggnB staje się nie tylko gatunkiem tanecznym, ale także przestrzenią, w której lo-fi i chillhop mogą swobodnie współistnieć z nowoczesnym trapem.

Cykl: Muzyka PluggnB – Trendy i Nowości